Een ravage
Door: Dorrie
Blijf op de hoogte en volg Dorrie
01 Februari 2026 | Portugal, Santarém
31 januari
Van Tomar naar Salinos
Overnachting; hostel 2300 Thomar
11km (392)
Het is een prachtige ochtend; fris ,met een opkomende zon. Dat voelt zo anders als het laffe weer van de afgelopen dagen.
Ik heb heel veel zin om op pad te gaan
De route staat meteen goed aangegeven, ik loop Tomar gemakkelijk uit.
Snel kom ik op een wandelpad, dat mooi is. De rivier stroomt wild , en ligt beneden het pad. En dan wordt steeds meer de ravage duidelijk, die de storm heeft aangericht. Voortdurend liggen er bomen op het pad. Er rest mij niets anders als eroverheen, er onderdoor,of ertussendoor. Het is soms nauwelijks te doen.Dus nu is niet het water het probleem, maar de ongevallen bomen. Ik moet gewoon door, en raak steeds meer bekrast. Het nare is dat er door al die bomen steeds stekelstruiken zitten. Die prikken overal pijnlijk door heen. Iedere keer als ik voor zo'n boom sta, ontvallen mij enige scheldwoorden. Wat ben ik blij als ik eindelijk uit dat bos ben, en hier ga ik voorlopig ook niet meer in.
Pas om half 1 kom ik aan in Casais. Ik had dit om 10 uur gepland. Steeds meer merk ik dat internet niet werkt. Ik denk natuurlijk dat dit aan mijn tel ligt. Appjes gaan nog mondjesmaat, maar daar blijft het bij.Totdat ik in een bar kom.
Daar ontmoet je de mensen.
Het blijkt dat ze hier al vanaf woensdag geen internet hebben, geen water en sinds vandaag weer electriciteit. Ik zei dat ik daar in Tomar niets van had gemerkt. De mensen hier vinden dat de overheid hen in de steek laat. De mensen zijn verbitterd, wat ik snap Electriciteitskabels, zijn door de omvallende bomen, kapotgegaan. Dat zie ik onderweg . Er is veel ellende voor deze mensen. Vlg hen worden vooral de steden geholpen.
Ik kan niet meer bij Gronze en niet meer bij booking. Het enige dat overblijft is de route volgen. De mensen vertellen mij dat er in het volgende dorp een albergue is. Die had ik gisteren gebeld, maar was dicht.
Op hoop van zegen loop ik daar toch maar naar toe. Intussen heb ik leuk gezelschap gekregen van een hondje, Lucy.
Tijdens het lopen, stopt er een mevrouw,ze vraagt of ik onderweg ben naar de albergue. Ja..dus...echter het dak is eraf gewaaid en er komt regen binnen. Haar neef managed de albergue en ze gaat hem bellen.
Als ik er aan kom is zij er, met de neef en nog iemand. Samen overleggen ze dat ik toch kan blijven slapen. Ik ben helemaal opgelucht.
De mevrouw brengt mij een bordje eten, zo ontzettend lief.
Er is hier niets, geen supermarkt, geen restaurant. Ik heb altijd wel eten voor nood bij me, maar zo'n kippepootje is zeer welkom. In het begin kan ik nog in de zon zitten, later wordt het vies koud.
Ik vermaak me met lezen, dat kan off-line en ik kan off-line sudoko's doen .
Gelukkig hebben ze flink wat dekens hier, dus ik lig al snel in bed.
Ik kan vanavond mijn verslag niet doorsturen, hopelijk morgen . What's app werkt nog steeds, wel met vertraging.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
-
01 Februari 2026 - 17:29
Annelies:
Het is een hele andere camino …mooi om te lezen dat t allemaal weer goed komt. Zo krijg je een bord eten en weer onderdak. Mensen helpen elkaar . Wat waardevol.
-
01 Februari 2026 - 17:54
Jannie:
Sjongejonge.....
Een camino met uitdagingen! Knap hoe je je er doorheen worstelt.
Morgen weer zo'n tocht of een stukje met de trein? Pas goed op jezelf. Ik hoop dat het weer snel beter wordt.
-
01 Februari 2026 - 19:31
Koosje:
Dorry twee vrouwen hier uit de wijk zijn van plan ook vanuit Lissabon de camino te lopen. Mag ik dit linkje aan hen doorgeven, kan handig zijn voor tips.
-
01 Februari 2026 - 20:00
Berreke :
The Camino provide ..!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
