Te heftig
Door: Dorrie
Blijf op de hoogte en volg Dorrie
14 Januari 2026 | Portugal, Carrapateira
15 jan
van Vila do Bispo naar Carrapateira Overnachting ; casa do lada
22km
De morgen begint goed, ik neem afscheid van Blanca, zij heeft een goede tip voor mij voor een restaurant in Spanje. Is misschien leuk om met Lara naar toe te gaan
Het is een prachtige zonnige ochtend. Ik heb er weer veel zin in. De eigenaar zwaait mij uit. Ik had een fijne tijd bij hem.
De eerste 5 km zijn heel relaxed. Veel plassen, maar ze zijn te doen. De route staat goed aangegeven.
Dan begint het drama. De bergen en de dalen. Het klimmen lukt mij. De ondergrond is glibberig door de vele regen.
Na een enorme klim ben ik de routekwijtgeraakt, en dan moet ik naar beneden
.De zee buldert voortdurend, de uitzichten zijn indrukwekkend. Maar ik ben echt aan het overleven op de berg. Ik kan het pad niet meer vinden. Ik worstel door planten, stekels en modder. Mijn doel blijft naar beneden zien te komen. Ik vind het serieus heel eng en door mij heen gaat; wat doe ik hier en waarom wil ik dit. Bij enge stukken rest mij niets anders als op mijn billen gaan zitten. En schuiven door de modder, ook met mijn rugzak, die ook door de modder sleept. Totdat ik beneden weer blauw/groene streepjes zie. Dan heb ik in ieder geval weer een pad. Dat is ook heftig, maar is te doen, met handen en voeten. Ik denk aan de stokken die ik niet bij me heb, maar daar kan ik hier niets mee. Die zouden mij alleen maar in de weg zitten.
Inmiddels zie ik wel wat meer wandelaars, vooral in de verte. De meesten lopen in de tegenovergestelde richting. Op een open plek ben ik het pad weer kwijt. Ik kies dan maar voor het pad dat de richting het meest benadert. Heel blij ben ik als mij een man tegemoet loopt. Hij is ook de weg kwijt. Maar hij heeft wel meer scherp als ik welke kant we op moeten. Ik doe mijn best om hem bij te houden, wat niet meevalt. We hebben ook nu weer een stuk zonder pad.
Maar we vinden het terug. Daarna loop ik ook stukken over het strand. Dat voelt zwaar maar fijn en veilig, daarna moet ik toch weer
een berg op. Als ik sta uit te puffen, vraag ik aan een man die daar staatwaar Carrapateira ligt, want vlg mijn app zou ik er moeten zijn. Nu blijkt dat het hele gebied zo heet. Ik moet weer een enge berg naar beneden. En de man biedt aan om mijn rugzak naar beneden te dragen. Dit sla ik niet af.
Dat voelt zo anders, het lopen zonder die zak.
Dan moet ik weer over eenoke pad , en over het strand.
Ik rust bij een dicht restaurant, ik moet dan nog 3 km. en daar is de man weer met zijn hond. Hij heeft een Van, zoals velen hier, en hij wil mij naar Carrapateirabrengen. Ook dit sla ik niet af. Ik ben behoorlijk stuk en heel blij met dit aanbod.
Hij leeft met zijn hond in zijn busje. Het ziet er allemaal nogal armoedig uit. Hij verontschuldigt zich voor de viezigheid, maar ik zit ook helemaal onder de modder.
Daar zit ik ineens in een busje, naast een zorgzame man en tussen ons in een grote hond.
Wat ben ik blij als ik op mijn slaapadres ben. Een fijne plek, met een Hollandse eigenaar.
Ik heb een eigen appartementje. Ook is er een wasmachine en een droger. Dat is hard nodig.
Na een fijne douche ga ik naar de supermarkt, waar weinig is.Ik trakteer mezelf op een restaurant, is ook wel eens lekker, na deze dag
Zo'n dag als vandaag ga ik niet meer doen, zeker niet zolang ik alleen ben. Zo eng als vandaag heb ik eerder niet meegemaakt. Op camino's zijn bergen vaak hoger, maar niet zo eng met de zee als afgrond.
Ik weet nog niet hoe ik het morgen ga oplossen, misschien gewoon langs de autoweg lopen.
Verzonden vanaf Outlook voor Android
-
14 Januari 2026 - 21:44
Gon:
Jeetje Dorrie, heftig zeg. Zit je onder de schrammen of valt dat mee? Is de bewegwijzering slechter dan in Spanje? Wat moet jij gebikkeld hebben voor je op je slaapplek was. Gelukkig zijn er lieve mensen die je helpen en meedenken. Hopelijk wordt de rest weer beter op je pad. Je hebt het toch maar weer gered[e-1f44d][e-1f44d][e-1f44d]
-
14 Januari 2026 - 21:58
Ans:
Ach Dorrie toch, dat was helemaal niet leuk. Dan ben je idd bang.
Ik heb zoiets meegemaakt in Spanje bij de North route.
Waarom koop je geen stokken die je in elkaar kunt klikken zodat je ze in je rugzak kan stoppen wanneer je ze niet nodig hebt.
We zijn geen 18 meer hè[e-1f604].
Met de stokken voel je je echt wel prettiger, zodat je des te meer kunt genieten.
Ik hoop dat je dat wel gaat doen na deze niet zo relaxte dag.
Hopelijk lekker slapen en doe voorzichtig.
-
14 Januari 2026 - 22:01
Vallenga:
NeeDorrie, hopelijk niet nog zo’n dag [e-1f625] wel fijn dat je nu op een goede plek bent en alles op kunt frissen.
morgen verder lopen of nog n dag bijkomen?
wees maar blij dat je er vandaag goed vanaf gekomen bent en morgen n nieuwe dag[e-1f31e][e-1f31e][e-1f31e] met nieuwe belevenissen!
-
14 Januari 2026 - 22:03
Loek:
Dorrie wat een avontuur, maar je bent een doorzetter.
-
14 Januari 2026 - 22:09
Koosje De Leeuw :
Wat een uitdagingen Dorrie. Ik wens je morgen een fijnere dag zonder teveel ' bergen en dalen'
-
14 Januari 2026 - 22:28
Marion:
Hoi Dorrie, wat een prachtige foto’s. In dit weer en met een zware rugzak is het heftig. Ik neem een stok mee[e-263a]️. Kan er ook 2 mee nemen….Ik had het graag gezien, jij in de pick up met een Portugese man en notabene een hond. Het hele verhaal lijkt wel een film of een spannend boek. Wel met een gelukkig eind. Ik hoop dat je goed onderdak hebt bij een leuke host.
-
14 Januari 2026 - 22:55
Janina:
Oh Dorrie,
Ik leef met je mee, maar zou dit echt niet doen, in je eentje, doe je wel voorzichtig?
Hopelijk zijn de volgende kilometers een beetje meer om te lopen. Groetjes Janina
-
14 Januari 2026 - 22:58
Eveline :
Jeetje… ik vind het al spannend om te lezen. Pas maar goed op jezelf [e-1f340]
-
15 Januari 2026 - 00:19
Peter:
Heftig, Dorrie!
Vooral omdat je er op zo'n dag grotendeels alleen voor staat. Mooi dat je een behulpzame man hebt ontmoet. Dat geeft ook weer wat vertrouwen in de mensheid.
-
15 Januari 2026 - 07:18
Minke:
Zo heftig! Je bent erdoorheen gekomen gelukkig. Maar ik kan me voorstellen: dit nooit weer. Ik hoop dat het vandaag beter gaat. Ja de rotsen zijn erg stijl daar waar je bent en de zee woest. Fijne dag!
-
15 Januari 2026 - 07:47
Nelly:
Wat een heftig verhaal Dorrie!
Hopelijk vandaag een betere dag!
-
15 Januari 2026 - 08:44
Jannie:
Je had me een beetje aangestoken met je verhalen. Zal ik ook een camino gaan lopen?
Nee, toch maar niet. Pfff. Wat een dag.
Ik hoop dat je lekker geslapen hebt vannacht en uitgerust aan een fijne wandeldag gaat beginnen. Pas goed op jezelf!
-
15 Januari 2026 - 09:38
Joop:
Jemig Dorrie, waar raak je daar toch allemaal in verzeild. Het is daar enorm rotsig en als je niet oppast, dan ben je zo de route kwijt met alle gevolgen van dien. Maar wel een topprestatie! Hopelijk wordt het straks allemaal een stuk minder ‘spannend’. Lieve groet, ook van Sujato.
-
15 Januari 2026 - 10:32
Henriette:
Dag Dappere Dorrie,
lees je blog mee, via via kreeg ik de link en ben nu trouwe lezer van je verhaal. Ben zelf ook camino wandelaar en heb omgeving van t visserijpad gezien.
Het is wel een uitdaging in deze periode, maar je doet t wel, geweldig.
Regel je per dag je slaapadresjes, kom je nog meer "die hard" wandelaars tegen.
Lijkt wel een beetje op de Del Norte, was ook vaak ruig en gelukkig weinig wandelaars.
Veel succes, geniet vooral, ik blijf lezen.
Groetjes Henriette
-
15 Januari 2026 - 13:10
Johan:
Nou Dorrie dat is flink afzien met al die bergen en paadjes maar jou kennende je bent een doorzetter. succes met de volgende etappes.
-
15 Januari 2026 - 16:39
Coby:
Tjeetje Dorrie, wat een dag heb je erop zitten. Dit was echt een ‘once in a lifetime’. Heel fijn dat je het heelhuids hebt doorstaan en hopelijk is de schrik niet in je benen gaan zitten. Gelukkig kom je weer mensen tegen die je helpen en kun je je rust weer vinden op een prettige slaapplek.
-
15 Januari 2026 - 19:49
Suzanne Renders:
Jee Dorrie dit is niet fijn voor jou geweest, maar ook niet om te lezen! Leef erg mee en maak me wel zorgen hoor! Niet normaal wat jij doormaakt! Rust goed uit en blijf veilig[e-1f64f]
-
16 Januari 2026 - 05:48
Ard Vermeulen:
Ha Dorrie. Gelukkig ben je veilig in de bewoonde wereld gekomen. Van te voren kaart bekijken; kan dat? Voor je eigen veiligheid en gemoedsrust wel aan te raden.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
